Ölünce cenazeme gelir misin?

Susmak, bir kendini bilmeme halinden çok dinlemek halidir benim için. Yahut karşındakinin rahatsız olacağını düşündüğün anlarda kendine göre doldurması için verdiğin boş sayfadır. En yalın haliyle müziktir benim için susmak her şeyi anlamlı kılmaktır.

Ama düşünüyorum şimdi hata mı ediyorum diye. Ben sustukça başarısız ressamlar kendi fırçalarını vurmak için yarışıyorlar tuvale. İşin kötüsü tuval benim olduğumdan sonrasında izlemekte bana kalıyor.

Oysa çok basittir yargılamadan önce söz verme hali. Ben demiyorum ki ortada yanlış yahut doğru yok ama nasıl? Faşizmi dilden çok beyinde uygulamak niye? En büyük günahlar neden hep yargılanmadan kabul edilenler? Çok mu soru sorar oldum?

İnsanların hakkında ne söylendiğine zerre önem vermem benim için kişinin söyledikleri önemlidir kısaca. Lakin artık öyle bir hal aldık ki söylenilenlere önce biz inanıp ona göre var olmaya başladık. Facebook aslında bu mudur? Müge Anlı beni de suçlasa güzel olmaz mı?

İçimden geçen tüm sinirlerimi aldırıp bir kaç kişinin önüne geçip sadece dinlemek çünkü biliyorum 'önce söz vardı'. Konuşurken kendinizi dinleyen belki böylece kolay yoldan erdemli olursunuz.

Çoraplarım neden hala ayağımda bunun da bir açıklaması var mı?

Yanlışı görüp de üzerine gitmediğim anlar sonradan kendime daha çok kızdığım anlar olmuştu hep. Yani o orada oturuyor ben burada ama içim huzursuz, o ortama ait değilim, konumlandırma yanlış, yine de görünce mutlu oluyorum lakin yürümüyor. Ne diye ben yokken o var diye orada durayım ki? Hayır bu egoistçe bir yaklaşım hiç değil. Bence oluşlar hep iki kişiliktir çünkü tanrı ile ben, ben ile sen, sen ile dünya. 'Ol' ve 'Öl' arasında geçen bu zaman diliminde de olmadan geçen her an günah yine bana göre.

Peki ya benim çoraplarım neden hala ayağımda, bunun da bir açıklaması var mı? İçinde bir isim geçiyor diye bir şarkıyı daha fazla sevmemin? Kapılardan sağ ayakla girmemin? Boynumda çıkan leke ile yalnız hissetmemin? Her şeyin bir bağlantısı var mı yoksa her şey kendine has mı?

Yakalanmamak güzel ama esas düşersen kimse seni yakalayamaz.

Yazmasam Olmazdı

Ben otursam sussam,
Tependen tırnağa sana.
Sonra bir çocuk açsa ağzını kendi kalabalık yalnızlığına
İşte o an anlarsın belki beni
Kelimeler değil yalnız seslerin rengi
Bakan bir çift göz işitir her sayfada
Yellenen ışıklı dili.

Hasan'ın Mavi ile İmtihanı

Hasan kalkar göğe bakar,
Yıldızlar ki kalbe zarar.
Hasan durmaz aklı yorar.
Yaşanmışlar neye yarar?
Aldatılmaz, aldananlar.
Yalnızlıklar aklı yorar.
Hasan durmaz yara açar,
Kan yükü bu yolu bozar.

Sabah yatar, gece kalkar,
Mavilikte batar çıkar.
Gündüz düşler, hayra yorar,
Sade kahve, ayrılıklar.
Yorulmaz mı uzun Hasan?
Üç kuruşa sevda arar.
Yorulmaz bu uzun Hasan.
Çöplüklerde ak pak kokar.

İskelet Orkestrası

Yalnızlığın gülümsediği an, boş odalar hınca hınç dolar.
Bir cenaze alayı girer içeri, aksak ritimde, ak kapıyı ala boyar.
Geceler deneyimli orospudur, en hüzünlü anlarda ışığını yayar.
Ellerini boş buldu mu karanlık, seni tutar beyninden kavrar.
Sonrasında mecnun, ararken yakamozu, Beşiktaş'tan Üsküdar'a boş bir vapur kalkar.

Limon Çiçeğine

Yağmur anıları indirir Bahariye kaldırımlarına,
Dışarıda tek eli cebinde bir ayaz.
Bir uçak her zaman özürlüğe mi uçar?
Yahut çocuklar rıhtımda pia heyecanında.

Bir adam Cohen'den nefret eder sabah 4:30 sularında,
Herkesin bildiğini değiştirmek kendi bildiğimi unutturur mu insana?
Ve ne yazık ki kilise çanları sabah ezanından önce çalar Kuzguncukta.
İyi bir kitaptan bile akılda kalan üç kahraman olur daima.

Hani bir vapura binersin bozulur ya.
Keşke yalnız bunun için sevmeseydin beni.

Heart Attack and Vine - Bu Şaraba Kalbin Dayanmaz

Yalan, yalan! Donuna kadar tutuşmuşsun bak!
Tüm maçalar telefonun ucunda,
Ama kumarbazlar tüm olasılıkları değerlendirir kağıtlar açılana kadar.
Kendini asla tanıyamazsın ama bu şaraba kalbin dayanmaz.

Doktor, avukat, dilenci, adam, hırsız,
Gavurlar bile inançsızlığını gözlüyor şuan.
Eğer gerçekten cehennemi denemek istiyorsan,
Beklemek zorunda değilsin.
Muhtemelen başkalarını görmüşsündür ama bu şaraba kabin dayanmaz.

Kemiklerin yükselir bu beyaz hanımla, çocuklar punkı buldu bununla.
Şeytanın olmadığını bilmiyor musun? Sarhoş iken yalnız tanrı var.
Evet, muhtemelen bu iş öldürecek seni, hadi çek bir line daha.
Ne diyordun beninle tanışmadan önce,
Yerin dibine geçersin ama bu şaraba kalbin dayanmaz.

Jersey kızlarının içi gözükür her daim,
Ve kendilerini pazarlarken şişeyi daima yalarlar.
Bahse girerim hala bakiredir ama en fazla yirmi beşinden dokuzuna kadar.
Milyonlarcasını görebilirsin ama bu şaraba kalbin dayanmaz.

Güneyli kızlar daha iyidir yumurta karıştırmakta,
Ve daha iyi sıyırırlar her zaman dizlerinin üzerinden kanyona.
İşte o zaman daha mutlu ve daha bilinçsiz olabilirsin her sikik dakikada.
Bir daha ne zaman olacak diye bekleyebilirsin sonsuza kadar,
Ama bu şaraba kalbin dayanmaz.

Çeviren: Solid