Saklı

Mümkünlerim var benim,
Gölgen üstüne düşmüş.

Hele ki sarmalarım var seni,
Kokusu burnuma çarpan.

Sen(de)

Özlemek geleceğe dönük bir eylemdir.
Geçmişte can yakar.

Aşk

Uyanmak yalnız ve yalnız,
Rüyaları anlamlandırır.

kulp

En gizemlisi 0. Hani o meşhur yasalardan gelen 'olanı yok edemezsin, olmayanı var'. Kün deyince var eyledi mi 18.000 alemi? Hadi iç de çay koyayım...

En rahat halimi düşünüyorum nasıl olur diye düşündüm. Sorunlar olmasa dedim. Peki neye göre sorunlar olur yahut olmaz. Mesela yapmadığın bir şeyin sorunu ile yaptığın bir şeyin vicdanı. Hangisi daha fazla 0'a yakın? Niye benim 0 derecem ile evrenin ki farklı? İnc ile metre arasında maç santim oynar hiç çözemedim...

0 olmayı seçmek diye bir şey var bir de. Ben inanmıyorum. Bazılarımız olduğu yerde duruyormuş. Adım atmaya korkmak en bilindik durma biçimi mi? Durmak cesaret ister. Uyum sağlamak kolay...

+1,-1 var bir de. Sen hep 1 olarak atarsın adımları birileri başına gelip bir kulp takar. 2,3,4 sonrası çok kolay gelir. Hem hayat basit bir işlemdir. Bakkal defterlerinden de kolay. Hep toplama vardır, arada da çarpma. Hayat insanı fena çarpar basit sonuçlandırır yani ya 0 la çarpar ya 1.

Demin 2,3,4 kolay dedim ya yalan söyledim. Onlar yok. Hep 0 ve 1 var. Yani sen bir adım atarsın, sonra bir adım daha, sonra başka bir adım daha ama sen hep 1 atarsın ve mezara girene kadar bunları kimse toplamaz hayata 1ler ve 0lar bırakarak devam ederiz.

Biliyorum hiç biriniz bunları okuyup siklemiyorsunuz ama olsun başında da dedim kuyuya taş atmaya geldim fazlası yok.

İnsanın 3 Hali

Ne güzel gidişlerin var,
Hep yağmur sonralarına denk getirir kendini.

Ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi şekil kardeşim

Gök kubbenin altında söylenmemiş söz kalmamış eyvallah ama bazı sözler var senin ağzından söylenmemiş, benim ağzımdan söylenmemiş bu kadar güzel anlamlandırılmamış daha önce. Hemen güzel bir örnek veriyim size. Turgut Uyar'ın o meşhur dizileri nasıl yazdığını tahmin ediyorsunuz?

'' Seni aldım bu sunturlu yere getirdim
Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
Bana dönesin diye bir bir kapattım
Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belleyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat
Durma göğe bakalım''

Ateşli bir tartışmanın ortasına bağırmış çağırmış ama sevmiş bir Turgut'un ağzından dökülüyor bence bunlar. Sevdiğine kızarken kendine olan tüm nefretini ortaya dökmüş bir adamdan. En önemlisi seven bir adamın ağzından dökülüyor bunlar. Tüm göklerden farklı kendi göğünü gören bir adamdan.

Böyle şeyleri anlamlandırmak da o kadar zor değildir. Bazen her şeyi anlamlandırmaya omuza dökülen bir damla göz yaşı yeter, yahut tüm o güzel çimen yeşillerini, yeşilliklerinden utandıracak bir nefret yeşili. Bazen içten bir sarılmadaki bir nefes alış yeter, ciğere yapışan bir koku. O koku ki Nil Karaibrahimgil'i bile anlamlı kıldırır bu hayatta.

Birini sevmek için bir gülüş yettiği gibi birini öldürmek için de bir damla göz yaşı yeterlidir o zamanlarda. Seslerin en kısıldığı anlar kalplerin yaklaştığı anlar ise geçmişleri de o kadar ortak kılar. Birine yapılmış bir yanlışı kendinden öte kardeşine yapılmış kılar.

Zamanında Reis demişti 'Şovalye misin tüm kadınların kurtaracaksın amk' diye. Haklı şovalye değilim belki biraz salağım ama olsun iyi hissettiriyor. Yapay mutlulukları paylaşmaktansa, gerçek yaraları paylaşmak daha rahatlıyor beni.

Ya çok boşluktayım kendimi kandırıyorum ya da gerçekten iyiye gidiyorum.
Ortası yok olsun, güzel hissediyorum.

Ben yazarken terledim, siz okurken terlemeyin.

Doldum. İçimi kusmadan rahat edemeyeceğim.

Çok mutlu, çok güzel hayatlarımız var. Allah bin versin, bozmasın sağlığınızı sıhhatinizi.
Ama inanın 'Allah var'.
Şayet olmasa o büyük rahatlıklar içinde yaşayamazsınız.
Hani o inanılan kendiliğinden oluşan büyük denge var ya, o alır yutar sizi.
Alır sizi Selamsız'ın, Kerpiçhane'nin en ücra sokaklarına tıkar.
Kambo'da dağdan indirir sizi, Habur'da mayına bastırır.
Tüm bunları 'Tanrı öldü' diyen adam samimiyetimle söylüyorum size 'Allah var' şayet olmasa size o düşünmeye bile korkacağınız acılardan bir saniye olsa yaşatır o kendiliğinden süre gelen tek düzelik.
Sırf siz ona inanmadığınız için 'Allah var' ve iyi ki de var.

Oturduğumuz yerden ahkamlar kesiyoruz.
Dağda ki çobanla oyumuz bir mi olacak, Türkiye'nin yüzde 60'ı aptal...
Ulan sevgili arkadaşım;
Oturduğun mahallenden kaç kere dışarı çıktın demeyeceğim sana başka bir şey soracağım,
Mardin, Kayseri, Konya, Elazığ, Gaziantep, Şırnak, Edirne, Trabzon, Erzurum ya da benzeri akrabanın olmadığı, daha önce birinin sana göstermediği, sokaklarını bilmediğin, insanların gözüne içine korkmadan bakamayacağın bir yere gidip kaçının en izbe sokaklarından geçtin? Kaçının kahvesine oturup, orada ki insanlarla sohbet etmeye çalıştın?
Şayet bunları yapsan bilirdin ki ben değil Rize'de ki vatandaş yerine konuşayım, yan evimde yatan komşum için bile tek söz diyemem. Korkarım. Onun vebaline girmek can almaktan çok koyar adama.

Çok sevgili ekşi sözlük yazarlarından biri yazmış,
'Türkiye'nin ilk fantastik dizisini çekmeye çalışmışlar ama olmamış...'
E benim güzel arkadaşım, e benim canım hemşehrim, e ana baba evladı olan adem.
Tabii ki o dizi fantastik olmamış. Çünkü sen kendi gerçek dünyanda yaşarken iki sokak aşağında senin fantastik dediğin hayatı yaşayan insanlar var.

Bu ülkede o çok sevdiğin amerikan dizilerini malesef göremezsin çünkü biz daha kendi iş savaşımızı bitirmedik. Bizim Kızıl Derililerimiz, Yankeelerimiz, Zencilerimiz yok. Bizde Kürtler var, Ermeniler var, Aleviler var. Ve sen şimdi her ne kadar 'AHA YAKALADIM AYRIMCILIK YAPIYOR!' diye atlasan da çık sokağa bir bak bunlar var. Sen bunları ne kadar görmezsen ne kadar bilmezsen o kadar fantastik gelecek ülke, o kadar iki kutuplu.

Bu ülke de ya Akp'yi tutarsın ya Chp'yi tutarsın,
Ya Atatürkçü olursun ya Dinci,
Ya Milliyetçi olursun ya Kürt sempatizanı,
Bir de ne olursan ol onun ezildiği hakkında ağlarsın, yanarsın, celallenirsin.

Bu ülke en zor şey ortada olmak.
En zor şey insan olmak.